Kiralık kılıç Antonin hanın kapısını sertçe açtı ve salona bakmak için kafasını kaldırdı.
“Bakın kimler gelmiş” dedi hancı elindeki bardağı tezgaha bırakarak. “Senin zebaniler bu gün de mi ortalarda yok?”
“Eh hanın pis kokusu onları uzak tutuyor olsa gerek” dedi Antonin.
“Ukala tavırların sana acıyıp bir oda vermemi sağlamayacak hergele”
Antonin birbirine dolanmış saçlarının arasından kafasını kaşıyarak bara doğru ilerlerken “Burada kalıp hizmetlerimi beleşe sunmamı istiyorsan çok beklersin,” dedi. “Hem zebanilerin eli kulağındadır.”
Hancı homurdanarak tezgahın arkasındaki boş kovayı Antonine fırlattı.
Her ne kadar sıcak su teklif edilmiş olsa da adam sabahın ilk ışıklarında uyanıp buz gibi su ile yüzünü yıkamakta ısrarcıydı. Hele ki oldukça uyguna oda kiralayan bir han varken dışarıda kalmaya ısrar etmesi hancıyı bir hayli şaşırtmıştı. Sırtında taşıdığı silahtan tut maceracı ekipmanına kadar özenle hazırlanmış bu adamın handan bir yatak kiralayamaması olası değildi.

Sorulduğunda yakın zamanda gelecek zebanileri avlayacağını söylüyor, sanki yaratık avcısı gibi davranıyordu. Adamın hakkını yememek lazımdı, kaldığı hafta boyunca aldığı hizmetlerin karşılığını vermekle kalmayıp bir de üstüne hancıyı fiziksel olarak zorlayacak çoğu tamir ve hazırlık işlerini de yapmıştı. Deli olsa bile pahalı bir deliydi ve hancının hayatında öğrendiği bir şey varsa o da bu gibi tiplere ve işlerine fazla karışmamaktı.